Oku

Tek ve Hep Beraber

Annanem hep geçmişten bahsediyor:

“Tekidim ben, bi ciydiğumu bi daha ciymezdum. ”

Bir de gelecekten.

“Bu sene bir buzağı alacoğum, beyitirim sonra kurbana satarım.”

Hepimiz gibi planları hep gelecek üzerine.

Yaşlandım biliyorum. Yaşlandım anlıyorum çünkü geçmişim daha güzel görünüyor, o anı yaşadığım, o zamandan. Belki de annanemden bile yaşlıyım. Hani benim gelecek planlarım?

Hem de öyle bir yaşlıyım ki ben, ben küçükken bir adam omuzlarında sırık, sırıkta çanak, çanakta yoğurt satardı; yoğurtçu adam.

Eskici, eskiler alırdı, dedemin pantolonlarını verirdik, leğen verirdi yerine. Sahi ne çok pantolonu vardı dedemin, her hafta leğen, her hafta maşrapa…

Bozacı, karanlık sokakta bağırırdı, booozaaa.

Bir de beyaz atlı kalaycı, teni siyah.

Biz lastik atlardık sokakta, ip; “laleli belkıs, içeriye gel kız, ipten tut kız, dışarıya çık kız.” Lastikte iyiydim ben.

Benim geçmiş diye hatırladığım her şey çocukluk zamanlarım ve ben, ne zaman şimdiki beni düşünsem küçüklüğümdeki kıza acıyorum.

Ah be kızım bilseydin keşke neler olacaktı, sen de geleceğine acırdın. O zamanlar tabi havan ılıktı hep, denizin çarşaf. Bilseydin ne depremlerin olacaktı, fırtınalar kopacak, gemin batacaktı derin sularda. Fakat hatırla! Havan ılıktı ama yalnızdın sen, denizin çarşaftı ama yalnızdın sen, korkaktın belki de. Yıllar geçti, yalnızlığı kabullenemedin bir türlü.

Bir yalnıza sorsana, “Bu dünyadaki en yalnız kişi benim.” der. Sen de diyorsun. Oysa ki en büyük şikayetin de “Çocuklar da bir yalnız bırakmıyorlar ki insanı!” değil mi?

Bir kapı çalsın istedin çok. Kapı çalsın ve annem ben geldim desin. Demesin yok yok, gerek yok, ben onu kapıyı çalışından tanırım. “Çocuklar koşun annaneniz geldi.” Annen yanındaysa yalnız değilsin.

Kabullenmek, en güzel duygu bu, biliyor musunuz? Farkında değilsin ama bu kabullenmek değil aslında, kabullendiğini sanmak.

Kabul ettin mi yalnızlığı, kalabalıklaşıyorsun. Bir sene gelsene sana bir çay yapayım diyorsun, bir diğer sene biraz konuşalım mı?

Ve sonra ne oluyor biliyor musun?

Tek ve hep beraber oluyorsun.

Next Post

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply ebrucu 7 Nisan 2015 at 13:20

    Ah, Özlem abla…

  • Reply Özgül 8 Nisan 2015 at 02:39

    Özlem abla, iyi ki tanımışım seni. Allah yolunu açık etsin, dilerim bilginden, yaşadıklarından toplum olarak faydalanır, bilinçleniriz. Günlük yaşamın bile zorken, bu taşın altına elini koydun ya Allah razı olsun.

  • Reply Filiz 8 Nisan 2015 at 05:38

    “…Annen yanındaysa yalnız değilsin…” Ne de güzel bi kelam,bir ara biryerlere yazmışım;anneme olan uzaklık duygumun bir tarifi yok,yolların gidilerek bitmediğini öğretiyor sadece bana…
    “Bir kapı çalsın istedin çok…”
    “Ne zaman şimdiki beni düşünsem,küçüklüğümdeki kıza acıyorum.”
    Burası çok hayırlara gebe inşallah hem yazana hem okuyana

  • Reply Heja 15 Nisan 2015 at 09:10

    Merhaba… Uzun zamandir boyle guzel kelimeler, ifadeler okumamistim… Elinize, kalbinize, cocuklugunuza, cocuklariniza saglik… 12 yasindayken bir siir yazmistim “anne desem ses gelmese/olum desem/ kapi calsa” diyen bir siir.
    O zamanlar cok yalniz hissederken sonra yalnizligin ne oldugunu, hayal kuramamanin acisini, gordugum resmin guzelligini, duydugum sozun cirkinligini anlatacak kimse olmamasinin nefessizligini, kahveyi yalniz icmeyi ogrenmenin buyutusunu ogrendim. Sonunda icimde hepsini tasiyan cok kalabalik biri oldum. Bazen gurultusu cok oluyor, beynim sisiyor ama genelde kalabalik kahvaltilar yapiyoruz, orasi guzel 🙂
    Yine de kendimi en cok yalniz hissettigim an cocugumun olmayacagini dusundugum anlar. O yuzden cok sanslisiniz, yalniz kalmayacaksiniz hic. Hatta yalniz kalmak istediginizde bile size ihtiyaci olan birileri olacak. Onlarin hayalleri sizin hayalleriniz ki zaten.
    Tanismadan akil verir gibi olmak istemezdim, oyle gorunduyse kusura bakmayin. Sadece herkesin hayati bir yerden eksik bir yerden fazla. Oyle tamamliyoruz birbirimizi…

    Sabahimi guzellestirdiginiz icin tesekkur ederim, cocuklarinizi sevgiyle opuyorum.

  • Reply bahar 20 Nisan 2015 at 13:39

    Ne iyi oldu burada uzun uzun okumak.Hoş geldin Özlem.Sen yaz biz okuyalım…Hayırlı ferah günler sana…

  • Reply zeynep 11 Mayıs 2015 at 17:02

    insanız. küçük, zayıf, naif… ama dualar da var. her kapıyı açan, çare olan, deva olan, ferahlatan. anne duası, dost duası, ya da sizi benim gibi tesadüfen bulup, sizin için dua edenler. Allah yar ve yardımcımız olsun. O kimseye taşıyamayacağı yük yüklemez. selam ve dua ile

  • Leave a Reply